چندی‌ست "گزین‌گویه‌ها" خیلی اپیدمی شده؛ جملات قصار نویسندگان/شاعران/اندیش‌مندان بزرگ در قالب کتاب و حتی رایانامه‌های اسپم! کتاب گزین‌گفته‌های "سهراب سپهری" را خوانده‌ام. می‌دانم اشعار و کم‌خوانده‌های "فروغ" و "شاملو" نیز گزین‌گویه شده. ناشران دریافته‌اند که مردم کم‌تر حوصله رمان و شعر طویل و استخراج و استنباط دارند و مثل فست‌فود دنبال فست‌وُرد(!) هستند. عباس کیارستمی نیز هم‌چین کاری را با اشعار حافظ و سعدی کرده. نمی‌دانم در مورد آیات بلند قران هم چنین کاری شده یا نه.

حُکما شما هم متعجبید از شلوغی عابربانک‌ها در روز برداشت یارانه‌ها. شاید هم این تعجب، تعجب ندارد! قرار بوده درآمد حاصل از این طرح در پروژه‌های زیربنایی سرمایه‌گذاری شود. این‌که چه‌قدر محقق شده این مهم، مبهم است. رشد(!) تورم ناشی از یارانه‌ها هم از منظر بانک مرکزی و مرکز آمار هم‌چنان متناقض است. خمودگی کمر ملت زیر رادیکال این تورم اما خیلی مشخص است. چون وجوه واریزی فقط برای جهش قیمت‌های انرژی بوده اما همه می‌دانند که گوشت قربانی، اقلام دیگر هم هست؛ مایحتاج عمومی. "گوشت" که آب شده زیر پوست ملت. مرغ و مرغانه که آنتن می‌دهد اما در دست‌رس همگان نیست! برنج که به رنج انداخته مردم را. مسکن هم که طرح مهر مُسکّن‌ش نشد. ... . آیا هنوز باید بگویم  "یارانه را از من بگیر / یار را نه"؟!

بچه بودم وقتی اسفناج میخوردم حس میكردم زورم بیشتره میرفتم دعوا ,كتك میخورم برمیگشتم به ملوان زبل فحش میدادم!!!

اخلاقم گنده؟؟ به خودم مربوطه!! . غرورم از حد گذشته ؟؟ به خودم مربوطه!! ... . تمام زندگیم خودخواهانه ست؟؟ زندگی خودمه!! . از عده ای متنفر شدم؟؟ به خودم مربوطه!! . دوس دارم تنها باشم؟؟ حسِ خودمه!! . دوباره عاشق شدم؟؟ دله خودمه!! . نگاهم به نگاهه اون دوخته ست؟؟ چشمای خودمه!! . از روابط فامیلیه الکی خوشم نمیاد؟؟ سلیقه ی خودمه!! . صدای خنده هام از حد عادی بلندتره؟؟ خوش حالی خودمه!! . با یه تلنگری به هق هق میفتم؟؟ دردِ خودمه!! . عده ای را به فراموشی سپردم؟؟ حافظه ی خودمه!! . دلم می خواد این جوری باشم!! مجبور به تحمل من نیستید!!!!!!!!!!!!! . راحتم بذارید ........ زندگیه خودمه..

به سلامتی اونايي كه هيچوقت
دستهای همديگر رو رها نكردن.........................

واژه به واژه وجودم را خوانده ام هیچ کجایش با تعاریف تو ازمن سازگاری نداشت یا تو مرا اشتباه نوشتی یا من خواندن بلد نبودم...!!

صدای خنده ی مادرم حتی غمهایم را هم می خنداند...♥ ♥

يه چند وقتيه...
خودمو به خريت زدم!
دلم واسه اون روى سگم تنگ شده...

کلّ دنیا را هم که داشته باشی

... باز هم دلت میخواهد ،

بعضی وقتها... فقط بعضی وقتها

... برای یک لحظه هم که شده، همه ی دنیای یک نفــر باشی.

فریب واژه‌ها رُ نخور ، وقتی اولین حرف الفبا سَرش کُلاه رفته !

دود / چاپار / مورس / تلفن / تلگراف / فکس / کارت‌پستال / پست پیش‌تاز / اسکناس‌نوشت / ای‌میل / پیامک / میس‌کال؛ همیشه فاصله‌ای هست.

ساعت تاکسی 23 و 37 دقیقه بود. آقای خوش‌تیپ کت‌شلواری‌ کناری‌ام،‌ مشغول صحبت با موبایل‌ش بود؛ "جلسه سنگینی بود. الآن دارم می‌رم هتل. فردا 10 شب پرواز برگشتمه". قطع که کرد، هفت ثانیه مکث کرد و بدون این‌که نگاه‌م کند گفت "وقتی زن‌ت به‌ت ایمان داره، دروغ‌گفتن خیلی راحت‌ می‌شه، چون باورت داره. فقط تحمل عذاب وجدان‌ش سخته".

والدین ما نسل "روغن‌ زرد" بوده‌اند و ما نسل "روغن نباتی" و بچه ها ی ما نسل "چیپس و پفک"!

این روزها خیلی ها ، خیلی کارها را در حق آدم می کنند و آخرش می گویند:

«ببخشید. حلال کنید.»

(( قند )) خون مادر بالاست .

۱
اگه رفت،‌ دنبال شبیه‌ش نگرد. "شبیه" یعنی "اشتباه".

۲

دنیای خوب دنیایی‌ست که "پزشک‌"ها و "پلیس"ها بی‌کار باشند!

۳

سخت نیست؛ یک کلیک می‌کنی و تمام؛ حذف شد.

من نمیدونم این درس خوندن چی داره که تا میری دو کلمه درس بخونی حتی خاطرات دوران مهد کودک اونم با وضوح HD یادِ آدم میاد !

ازدواج خوب است ها؛ هم "یار" دارد هم "یارانه".

اینارو ببینید درس عبرت بگیرید

جالبه حتما ببینید.

نظر......

پسرخاله تو حیاط خونش رو به روی کلاه قرمزی نشسته و میگه:

"وقتی اومدی نفهمیدم کی اومده حالا که همه جا رو بهم ریختی فهمیدم کی اومده..."

دختر و پسری جوانی کنارم نشسته بودند توی تاکسی. از جنس حرف‌ها و کل‌کل و کنایه‌های‌شان پیدا بود که در فاز سوم(!) مسیر ازدواج‌اند. پسر، مایل‌تر به نظر می‌رسید و دختر،‌ اریب‌تر! پیاده که شدند یاد این جمله - که خاطرم نیست از کیست - افتادم؛ "اگه جرات عاشق شدن نداری لااقل شعور معشوق شدن داشته باش".

روز آخر سال است. نفس آخر است یا خط پایان؟ یک‌سال بزرگ‌تر شده‌ایم یا پیرتر؟ نمره خود و خدای‌مان در سال 90 چند است؟ چه‌قدر فرق‌ دارند؟ به‌ترین و بدترین کارمان چه بوده؟ خیلی خوب است که خدا ستارالعیوب است،‌ نه؟ چند ده سال قبل در چنین روزی، نفت‌مان ملی شد. هنوز هم مجادله "مصدق"ها و "کاشانی"ها مستدام است. اصلاً چه‌قدر ملی‌ست نفت‌مان؟ یک لیوان اندیشه ذی‌قیمت‌تر است یا یک بشکه نفت؟ تا کی باید از سینه زمین، شیر نفت مکید؟ "تصادف دی‌شب علی دایی ناشی از آه حاجی‌مایلی بوده"؛ نظرتان درباره این منقول کاربر سایت "جهان‌نیوز" چیست؟ آیا سال 90 آن‌قدر افعی خورده که حالا اژدها شده در 91!؟ آیا "پینوکیو"ها آدم می‌شوند در دل نهنگ 91؟ آیا "نود" همه ویروس‌های‌مان را کشته؟! آیا ...؟!

پ.ن:
انگاری تب‌م بالاست و دارم هذیان و پرت‌وپلا می‌گویم. سال نود و یک‌تان مبارک. ان‌شاءا... سالی پربار اما بدون بار داشته باشید!

راستش رو بخواین اصلا دلم نمیرفت این پست لعنتی رو بنویسم اما چه کنیم اندر حکایت این که

چندی بود در حوالی کلبه درویشی و سفره نان وماست ما پرنده که هیچ مگس پر نمیزد از قضا دستها را به کار برده خواستیم شیون کنیم ناله برآوریم جیغ بکشیم و خلاصه ناراحتیمان را ابراز کنیم و نه البته ابزاری خدایی نکرده برای فریب دوستان

قصد کردیم خودمان را بٍوکشیم...گفتیم ای دیوانه میخواهی هم آخرت را از دست دهی هم دنیا را

باری دیگر این ابلیس خانه خراب میخواست خرج بگذارد روی دستمان که اگر همین یک ذره مغز را هم نداشتیم الان دل و روده ی لب تابمان فرشی بود زیر پایمان.

خلاصه تصمیم گرفتیم بیایم به قول سیاسیون از در مذاکره وارد شویم پس گفتیم در یک جمله خواسته یمان را بنویسیم باشد که دوستان بخوانند و ببینند از چه رنجورخاطر گشتیم در نتیجه نوشتیم.دوستان بیمعرفت من

فراموشتان نمی کنم.فراموشم نکنید!

دوستی می گفت : تو جاده شمال بودم، یه دفه یه گاو پرید وسط جاده منم محکم زدم رو ترمز و خیلی عصبی شروع کردم بوق زدن که بره ، دیدم نه همینجوری وایساده وسط جاده داره چپ چپ نگام میکنه ،یه جوری نگام میکرد انگار منتظر بود پیاده شم روشو ببوسم ازش عذرخواهی کنم ، یعنی درگیر جذبش شده بودم ، بعد دو سه دیقه دیدم دیگه خیلی بد داره نگا میکنه، اومدم پیاده شم دیدم گاوه یه نگا به من کرد یه نگا به تابلوی محل عبور حیوانات اهلی اونور جاده، بعد با افسوس سرشو انداخت پایینو رفت، یعنی این حرکتش از فحش خوارو مادر بدتر بود، کلی خجالت زدمون کرد، فقط مونده بود قبل رفتن یکم نصیحتم کنه

سلام  میخوام حال و هوای عید به وبلاگ بدم برای همینم از تخم مرغ رنگی شروع میکنم. اگه شما هم برای عید تخم مرغ رنگ میکنید این عکسا به دردتون میخور.

سلام جناب خدا. بگذار اول یک مزاحی بکنم با تو بعد می‌روم سراغ اصل مطلب. دوستی می‌گفت - نعوذ بالله - خدا لُر است و هم‌طایفه من، چون آخرش "وند" دارد! خدا جون، تو که به‌مان اجازه دادی تا آب و هوا و کسوف و خسوف را پیش‌یابی کنیم، یه لطف کن تا بتوانیم باقی مقدرات آنی و آتی‌مان را هم پیش‌بینی و پهنه‌بندی کنیم. مثل زمان پیدا کردن کار مناسب، فرجام آن خاور پول مفقود شده، مشترک مورد نظری که زندگی مشترک نداشته باشد. آقا/خانم خدا، زمان درگذشت‌مان را هم گهانی کن تا ناگهان قالب تهی نکنیم. یا در گوش‌مان بگو که بلیط جهنم باید بخریم یا بهشت. صف‌ها را ببین خواهشاً. کلاً اجازه بده خودمان تقدیرمان را تقریر کنیم. به قول "لیلی در چشم باد"، همین حاضر لطفاً. البته می‌دانم که زندگی با این نادانی‌ها مزه دارد ها ولی خب عجالتاً عجله داریم. قربانت. امضاء؛ بنده‌!

کاش به جای حجاب، حیاء اجباری بود. شَرف اجباری بود. راستی و درستی اجباری بود. کاش انسان دوستی اجباری بود. کاش دروغ نگفتن، فریب ندادن، داشتنِ معرفت و وجدان اجباری بود، کاش...

نیم کیلو باش ولی مــرد باش